Το λογισμικό της ψυχής είναι πιο περίπλοκο από κάθε AI. Εδώ κάνουμε debug στον Άνθρωπο. Καταγράφω τα bugs του μυαλού μου (πανικοί, φόβοι), τα updates (πίστη, φιλοσοφία) και τα security patches (ανθεκτικότητα). Δεν μιλάμε για 'Lifestyle', μιλάμε για επιβίωση. Από το μανταλάκι της κρίσης μέχρι τη θεολογία του μέλλοντος, αυτό είναι το λειτουργικό σύστημα ενός περίεργου.
Human OS
Έπαθα πλάκα. Κάθομαι μπροστά στην οθόνη και βλέπω το εργαλείο να φτιάχνει AI avatar. Κλώνους. Εικονικούς εαυτούς που δουλεύουν ενώ κοιμάσαι. Σκέφτομαι: αυτό είναι το μέλλον. Εδώ είναι τα λεφτά. Εδώ είναι η κατεύθυνση. Και μετά αρχίζω. Monetization. Εταιρείες. Λανσάρισμα. Στρατηγική για την Ελλάδα. Συγκρίσεις με το εξωτερικό. Σε τρία
Human OS
Ένα χρόνο. Ένα ολόκληρο χρόνο προσπαθώ να εξηγήσω σε ανθρώπους κάτι που μου φαίνεται προφανές. AI, social media, design — τρία κομμάτια, ένα παζλ. Κανείς δεν το βλέπει. Στέλνω emails. Κάνω κλήσεις. Pitchάρω. Εξηγώ. Ξαναεξηγώ. Αλλάζω hooks. Ξαναεξηγώ. Άκυρο. Άκυρο. Άκυρο. Κάποια στιγμή αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν ο τρελός είσαι εσύ.
Human OS
Τους είχα για λίγους. Τους χοντρούς. Δεν το έλεγα φωναχτά. Ποτέ. Αλλά μέσα στο κεφάλι μου, τους έβαζα ταμπέλα. «Πνευματικά αδύναμοι». «Μαλθακοί». Και τώρα; Τώρα κοιτάω την κοιλιά μου στον καθρέφτη. Και το βουλώνω. Γιατί κατάλαβα. Τα παραπανίσια κιλά δεν είναι μαλθακότητα. Είναι πόλεμος. Και σε αυτόν τον πόλεμο, τρώω
Human OS
Πηγαίνω προς το ταμείο με τη Θεοδώρα. Έχουμε πάρει τα απολύτως απαραίτητα για να βγει η εβδομάδα. Εκείνη τη στιγμή, ο φόβος κάνει το αγαπημένο του παιχνίδι. Μου φυτεύει μια σκέψη: "Κι αν το έχασες; Κι αν βάλεις το χέρι στην τσέπη και είναι άδεια;" Για ένα δευτερόλεπτο,