Η δυσλεξία μού έμαθε να βλέπω συστήματα· η ΤΝ είναι ο συνεργάτης που τα εκτελεί. Χτίζω ένα creator business από το μηδέν, δημόσια. Ακολουθήστε το ταξίδι (Journey), όχι άλλο ένα tutorial.
Human OS
Έπαθα πλάκα. Κάθομαι μπροστά στην οθόνη και βλέπω το εργαλείο να φτιάχνει AI avatar. Κλώνους. Εικονικούς εαυτούς που δουλεύουν ενώ κοιμάσαι. Σκέφτομαι: αυτό είναι το μέλλον. Εδώ είναι τα λεφτά. Εδώ είναι η κατεύθυνση. Και μετά αρχίζω. Monetization. Εταιρείες. Λανσάρισμα. Στρατηγική για την Ελλάδα. Συγκρίσεις με το εξωτερικό. Σε τρία
Έχω χτίσει δύο κανάλια. Ένα διατροφικό πρόγραμμα. Ένα project με AI. Και σε όλο αυτό τον καιρό δεν έχω στείλει ούτε ένα email για να ζητήσω να πληρωθώ γι' αυτά. Ούτε ένα. Κάθε μέρα ανοίγω νέα tabs. Νέες ιδέες. Νέες λίστες. Νομίζω ότι δουλεύω. Και δουλεύω. Αλλά κάπου στο
Human OS
Ένα χρόνο. Ένα ολόκληρο χρόνο προσπαθώ να εξηγήσω σε ανθρώπους κάτι που μου φαίνεται προφανές. AI, social media, design — τρία κομμάτια, ένα παζλ. Κανείς δεν το βλέπει. Στέλνω emails. Κάνω κλήσεις. Pitchάρω. Εξηγώ. Ξαναεξηγώ. Αλλάζω hooks. Ξαναεξηγώ. Άκυρο. Άκυρο. Άκυρο. Κάποια στιγμή αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν ο τρελός είσαι εσύ.
Human OS
Τους είχα για λίγους. Τους χοντρούς. Δεν το έλεγα φωναχτά. Ποτέ. Αλλά μέσα στο κεφάλι μου, τους έβαζα ταμπέλα. «Πνευματικά αδύναμοι». «Μαλθακοί». Και τώρα; Τώρα κοιτάω την κοιλιά μου στον καθρέφτη. Και το βουλώνω. Γιατί κατάλαβα. Τα παραπανίσια κιλά δεν είναι μαλθακότητα. Είναι πόλεμος. Και σε αυτόν τον πόλεμο, τρώω
Vibe Coding
Έδωσα στο μηχάνημα μια απλή εντολή: «Γράψε μου ένα άρθρο για το TikTok Shop». Το αποτέλεσμα; Μια τέλεια, γυαλισμένη, αψεγάδιαστη αηδία. Ήταν σαν δελτίο τύπου. Σαν να μιλούσε πλασιέ με κουστούμι. Το διάβασα και ένιωσα κενός. Το πέταξα στα σκουπίδια. Γιατί απέτυχε; Γιατί το AI ξέρει τη σύνταξη, αλλά αγνοεί
Vibe Coding
Χτίζω μια μηχανή. Όχι με γρανάζια και λάδια. Με εντολές και καλώδια. Ο στόχος μου; Να φτιάξω το απόλυτο Content Machine. Μια εφαρμογή που παίρνει το ακατέργαστο χάος από τα live streams μου – τα σαρδάμ, τις παύσεις, την τρέλα – και το μετατρέπει σε κείμενα που στάζουν ανθρώπινο συναίσθημα. Πώς το
Vibe Coding
Είμαι ένας δυσλεκτικός τύπος. Δεν ξέρω Αγγλικά. Δεν έχω ιδέα από κώδικα. Κι όμως. Αυτή τη στιγμή φτιάχνω λογισμικό. Όχι επειδή έγινα ξαφνικά ιδιοφυΐα. Αλλά επειδή άλλαξαν οι κανόνες. Το λένε Vibe Coding. Και είναι η εκδίκηση όλων εμάς που μας έλεγαν «άμπαλους» στο σχολείο. Τι κάνω; Μιλάω. Μιλάω στην
Human OS
Πηγαίνω προς το ταμείο με τη Θεοδώρα. Έχουμε πάρει τα απολύτως απαραίτητα για να βγει η εβδομάδα. Εκείνη τη στιγμή, ο φόβος κάνει το αγαπημένο του παιχνίδι. Μου φυτεύει μια σκέψη: "Κι αν το έχασες; Κι αν βάλεις το χέρι στην τσέπη και είναι άδεια;" Για ένα δευτερόλεπτο,
Vibe Coding
Είναι βράδυ. Το κεφάλι μου κουδουνίζει. Μόλις έκλεισα το live. Δυόμισι ώρες. Δυόμισι ώρες πάλευα με το θηρίο. Τι έκανα; Το παίζω προγραμματιστής. Εγώ. Που είμαι δυσλεκτικός. Που δεν ξέρω αγγλικά. Που μέχρι χθες νόμιζα ότι το CSS είναι μάρκα παπουτσιών. Vibe Coding. Έτσι το λένε οι "ειδικοί"
Vibe Coding
(Υπότιτλος: Γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι το τέλος της μετριότητας για τους Νευροδιαφορετικούς) Για χρόνια, το εκπαιδευτικό σύστημα είχε μια συγκεκριμένη ετικέτα για το μυαλό μου: Error 404. Η δυσλεξία έκανε τις λέξεις να μοιάζουν με κλειδωμένες πόρτες. Είχα τις ιδέες, είχα τη στρατηγική, έβλεπα τη «μεγάλη εικόνα» εκεί που
Vibe Coding
Μιλούσα με τη γυναίκα μου πριν λίγο. Και εκεί που τα λέγαμε, μου ήρθε. Όχι επιφοίτηση. Μια από αυτές τις σκέψεις τις δικές μου. Τις «στραβές». Θυμήθηκα μια ατάκα που άκουγα συνέχεια παλιά: «Αυτό ρε φίλε, πού κολλάει τώρα;» Σου ‘χει τύχει; Εμένα συνέχεια. Μου έλεγε ένας φίλος κάποτε για
Vibe Coding
Την εικόνα που έφτιαξα χθες για το βίντεο, όπως είδες, δεν την πατούσε κανείς. Ήταν, εδώ που τα λέμε, ψιλο-άθλια1. Το Click-Through Rate (CTR) ήταν κολλημένο χαμηλά. Σκέφτηκα λοιπόν: "Σήμερα θα δοκιμάσω να σώσω όλο το βίντεο, διορθώνοντας απλά αυτή την εικόνα με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης"